رنگ کردن خودرو یکی از مراحل تولید در فرایند ساخت خودرو است. رنگ خارجی خودرو می تواند به صورت رنگ خارجی خودرو سفارشی و رنگ خارجی خودرو غیرسفارشی تولید شود. رنگ خارجی خودرو غیر سفارشی شامل رنگ هایی است که به صورت انبوه توسط کمپانی سازنده در بازار ارائه می‌شود. رنگ خارجی خودرو سفید و رنگ خارجی خودرو مشکی در گروه رنگ های غیرسفارشی قرار می‌گیرند. رنگ خارجی خودرو سفارشی با توجه به عامل خرید خودرو انتخاب می‌شود و معمولا قیمت آن نسبت به رنگ خارجی خودرو غیر سفارشی بالاتر است.

رنگ خودروها به دو گروه متالیک و روغنی تقسیم می‌شوند:
1. رنگ خارجی خودرو‌ها در ابتدا به صورت رنگ روغنی بودند که از دولایه تشکیل شده‌اند. اولین لایه، لایه‌ی آستر یا پرایمر است که در واقع لایه واسط بین رنگ اصلی و بدنه فلزی خودرو محسوب می‌شود. لایه دوم همان لایه اصلی رنگ است که روی لایه آستر قرار می‌گیرد.
2. رنگ خارجی خودرو در نسل جدید تولید خودرو، رنگ های متالیک هستند که علاوه بر دو لایه آستر و رنگ، از یک لایه دیگر به نام کیلر یا محافظ شفاف تشکیل شده‌اند. کیلر در واقع آخرین لایه رنگ ماشین است و در آخرین سطح رنگ قرار دارد. وظیفه کیلر نگهداری و محافظت از دانه های اکلیلی داخل رنگ خارجی خودرو است. اگر کیلر نباشد، رنگ متالیک به هیچ عنوان دوام و براقیت نخواهد داشت. می‌توان گفت به دلیل وجود کیلر، رنگ های متالیک مقاومت بیشتری نسبت به رنگ های روغنی دارند. تنها ایرادی که می توان به رنگ های متالیک وارد دانست، این است که در گذر زمان حالت ماتی به خود می‌گیرند و دلیل خط و خش های بسیار ریزی هستند که به چشم ما دیده نمی شوند.

قبل از انجام مرحله رنگ کردن خودرو، یک تیم کنترل کیفیت، بدنه خودرو را بررسی می‌کنند. کارشناسان متخصص در این امر، فرورفتگی‌ها، قسمت های ساییده شده (نیش و قری) و یا تغییر شکل های دیگری که طی فرایند نقاشی می توانند روند رنگ کردن را دچار مشکل کند، جست وجو می‌کنند. پس از اتمام این مرحله ، خودرو در ابتدا به صورت خودکار در آستر (لایه زیرین) "غوطه‌ور" می‌شود و سپس آستر در مکانی که باد گرم می‌زند، خشک می‌شود. هنگامی که روند آستر زدن به پایان می‌رسد، ماشین در رنگ اصلی غوطه‌ور می شود و دوباره قبل از حرکت به مرحله بعدی خشک می‌شود .در این مرحله رنگ خارجی خودرو تکمیل می‌شود. شایان ذکر است قبل از ارسال خودرو به کوره پخت رنگ، قسمت های نفوذ آب و هوا به بسیاری از قسمت های بدنه با یک سری مواد آب بندی کردن (سیلرکاری) گرفته می‌شود.

در صنعت خودرو رنگ‌ها برای رنگ خارجی خودرو به دو گروه اصلي تقسيم مي شوند:
۱. رنگ‌هاي ترموپلاست ۲. رنگ‌هاي ترموست
رنگ‌هاي ترموپلاست : رنگ‌هاي روغني، رنگ‌هاي تينر فوري، رنگ‌هاي آب حلال در این گروه قرار می‌گیرند. اين رنگ‌ها با فرآيند حرارت، نرم می‌شوند. در رنگ‌هاي ترموپلاست، رزين با حرارت نرم شده وخاصيت پلاستيكي پيدا مي كند و در حلال قابل انحلال مي باشد. عامل خشك شدن این رنگ فيزيكي است و از طريق تبخير تينر موجود در بوتيرات استات سلولز و رزين آكريليك ترموپلاست خشك می‌شود.
رنگ‌هاي ترموست : شامل رنگ‌هاي دو جزئي مي‌باشند . رزين اين نوع رنگ‌ها با فرآيند شيميايي كه شامل افزودن خشك‌كن يا هاردنر به رنگ مي باشد، از خود واكنش نشان می‌دهد و در دماي ۱۸ درجه سانتي‌گراد به بالا باعث خشك شدن سطح رنگ می‌شود . هر چه حرارت بالاتر رود، سرعت خشك شدن آنها بيشتر خواهد بود كه بايد به توصيه‌هاي شركت توليد‌كننده رنگ توجه كرد . اين نوع رنگ‌ها با گرم كردن مجدد نرم نمي‌شوند و نسبت به حل شدن در حلال مقاومت بيشتري از خود نشان مي‌دهند. به عنوان مثال مي‌توان از رزين ملامين، رزين پلي يورتان، ۲۲ و كيلر دو جزئي ، رزين اپوكسي، رزين آكريليك، رزين پلي‌آستر نام برد كه در بازار به نام رنگ‌هاي ۲۱ شناخته می‌شوند.